In de populaire psychologie is een quarterlife-crisis een existentiële crisis die gepaard gaat met angst en verdriet over de richting en kwaliteit van iemands leven, die meestal wordt ervaren in een periode variërend van begin twintig tot halverwege de dertig. Het wordt door klinisch psycholoog Alex Fowke gedefinieerd als “een periode van onzekerheid, twijfel en teleurstelling rondom je carrière, relaties en financiële situatie”.

Dit fotografieproject gaat over de zoektocht naar jezelf aan het begin van je volwassen leven. Deze periode is wat de meeste mensen de quarterlife-crisis noemen. Mijn foto’s tonen een reis door verschillende landen, rijdend in auto’s en treinen, door stormen en heldere luchten. Tegelijkertijd is het een reis door gevoelens, gedachtes, muziek en dromen. Het landschap veranderd mee met de seizoenen, moet herstellen na zwaar weer, maar zal ook schitteren als het met liefde wordt onderhouden.

Het grootste doel van fotografie is mezelf begrijpen, waardoor ik anderen beter begrijp. Ik hoop dat kijkers troost en herkenning in mijn werk zullen vinden, zodat ze zich gezien en begrepen voelen. We hebben allemaal dezelfde gedachten en gevoelens, maar mensen praten er gewoon niet graag over. Onze samenleving is alleen maar bezig met het laten zien van alles wat mooi en perfect is en onze generatie moet in alles slagen. Online stralen we, reizen we en worden we verliefd. Online hebben we geen FOMO, paniekaanvallen of zijn we ziek van een gebroken hart, maar in het echt wel. Ik hoop dat dit mensen zal helpen zich open te stellen.

Het lijkt misschien alsof ik alles op een rijtje heb, maar om eerlijk te zijn ben ik nog steeds op zoek, naar alles.

– Rikkie